Senne Porte

Even wat meer over mij
Toen ik klein was, wist ik dat er een bepaalde reden moest zijn waarom ik nu hier op aarde ben. Dit was een weten. Ik voelde dat er hier op aarde iets niet klopte, maar wat precies, daar kon ik mijn vinger niet op leggen. Ik voelde wel dat er ook ‘iets anders’ bestond dan wat we kunnen zien. Dat alles op aarde moest veranderen en ook daadwerkelijk zou gaan veranderen, wist ik zeker. Ik wist ook dat er een moment zou komen waarop ik onderdeel zou zijn van die verandering. Dat was een diep weten.

Aangezien ik dat weten dus altijd al in mij droeg, waren er de afgelopen jaren een aantal momenten waarop ik dacht: Ja, dit is het moment, nu gaat het gebeuren. Maar nooit zorgde dit echt voor die verandering waarvan ik voelde dat mogelijk was. Ik voelde dat aardse systemen bedacht waren en ons niet diende. Onderwijs, geld, werken, religie, gezondheidszorg, politiek, etc. Het had allemaal niets met echt Leven te maken. En ik vond het zo iets geks dat je leert om te werken, werkt om te leven en, als je dan eindelijk kan leven, je te oud en krakkemikkig bent… Ik zei dan ook al snel dat ik het schoolsysteem zou veranderen, zodat de verandering via kinderen de wereld in gebracht zou worden.

Ik was wel goed in meedoen met het systeem, maar dan wel op mijn eigen manier. Een basisschoollerares noemde mij ooit ‘Eigen Wijs’. Dat klopt, want ik had zeker mijn eigen wijsheid en ook mijn eigen wijze van dingen doen. Na de reguliere basisschool koos ik dan ook voor een middelbare vrije school. Naast alles wat er geleerd moest worden, had ik hier genoeg tijd om de creatieve kant van mijzelf te ontdekken. Creatief bezig zijn en tot in de late nachtelijke uurtjes mijn tekeningen en schilderingen afmaken, vond ik echt veel leuker dan leren over al die belangrijke mensen in de geschiedenis of de stelling van Pythagoras. Gelukkig ben ik dat nu allemaal weer vergeten. 😉

In de laatste vrije schoolse jaren ontdekte ik mijn camera en begon ik foto’s te maken. Na een mooie reis in mijn tussenjaar startte ik de fotografieopleiding aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Na een jaar wilde ik meer praktische vaardigheden leren en besloot ik een erg abstracte en conceptuele richting te kiezen. Uiteindelijk niet mijn ding, ook niet omdat ik ondertussen door covid bewust werd van een hele nieuwe wereld, eentje die qua informatie wel 180 graden anders in elkaar stak dan wat ik had geleerd. En over die onderwerpen kunst maken werd niet heel erg gewaardeerd…

Mede door covid begon ik alles met nieuwe ogen te bekijken. Op dat moment werd ik zogenoemd en zogenaamd wakker. Hoe wakker ik toen echt was…, daar denk ik nu wel anders over. Echt wakker zijn, dat zijn we volgens mij pas wanneer we onze ogen openen in ons eigen super lichaam. 😉

Maar goed, ook ik vloog tijdens covid door alle informatiestromen en verschillende bewegingen heen. Niets meer geloven, stoppen met nieuws kijken en alle beschikbare alternatieve informatie kijken, lezen, luisteren en opslurpen als nieuwe waarheid. Ook op bewustzijnsvlak heb ik mij in allerlei velden begeven: plantmedicijnceremonies, retraites, ademsessies, vrouwencirkels, groepsprogramma’s, traumaheling, coaching, etc.
En tegelijkertijd voelde ik ook dat dit niet de ultieme bevrijding zou zijn. Dit was niet ‘the way out’. Maar wat dan wel…?

Door te stoppen met mijn studie had ineens alle tijd. Ik voelde nog steeds heel sterk dat een andere wereld mogelijk was: vrij van systemen en echt een andere manier van samenleven. Geïnspireerd door Expeditie Aardig Bestaan en door de boeken van Anastasia van Vladimir Megre besloot ik een community te starten. Of in ieder geval: een leuke groep mensen bij elkaar te brengen om samen een community vorm te geven. Ondanks dat we allemaal hetzelfde wilden (het paradijs op aarde), bleek het toch erg lastig om dit daadwerkelijk neer te zetten.

Uit deze communitybeweging ontstond wel het contact tussen mij en That’s the Spirit, waar ik uiteindelijk twee jaar met heel veel plezier heb gewerkt, van start-up tot een goed lopende organisatie. Hier werken hoort wel tot een van de leukste periode van mijn aardse leventje. Een videoplatform onderhouden, geweldige evenementen organiseren en allerlei mooie en verschillende mensen heb ik mogen ontmoeten.

Maar ja, dit was het ook niet…